Historia szkoły
Historia Szkoły
tekst przykładowy
W maju 1945 roku, tuż po wyzwoleniu, w Krysiakach przystąpiono do organizacji nauki pod kierownictwem pana Stanisława Pawelczyka. Trudności lokalowe i brak odpowiedniego wyposażenia sprawiały, że nauczanie nie było łatwe. Ponieważ budynku szkolnego nie było, lekcje odbywały się w domach mieszkańców wsi, u państwa Jurczyków, Abramczyków, Trzcińskich. Krzesła i ławki przywieziono z Ziem Odzyskanych. W jesienne i zimowe dni uczniowie pracowali przy lampach naftowych, ponieważ wieś nie była jeszcze zelektryfikowana. Klasy były liczne.
W 1962 roku rozpoczęto budowę nowej szkoły. Działkę pod budowę przekazał bezpłatnie pan Jan Jurczyk. Teren był porośnięty drzewami i krzewami, po deszczu wszędzie stała woda. Ciężko było poruszać się i ludziom, i pojazdom. Mimo to cała społeczność wioski ochoczo pomagała w oczyszczeniu działki a potem w budowie szkoły. Każdy chciał dołożyć swoją cegiełkę do przedsięwzięcia, które zapewniało godne warunki do nauki najmłodszym mieszkańcom Krysiak.
Budowa trwała 4 lata. 31 sierpnia 1966 roku odbyło się uroczyste otwarcie szkoły. Przybyli na nie przedstawiciele władz powiatowych, gromadzkich oraz mieszkańcy wsi.
Rok szkolny 1966/67 zainaugurowano w nowym budynku. 8 klas zapełniło się uczniami w obowiązkowych fartuszkach z białymi kołnierzykami. Mieszkańcy wsi wspominają, że klasy były liczne (po ok. 20 uczniów), więc było gwarno, głośno i radośnie. Największą bolączką tamtych lat była mało liczna kadra nauczycielska, składająca się z zaledwie kilku pedagogów, oraz częsta ich rotacja.
W roku szkolnym 1968/1969 szkoła zorganizowała kurs dokształcający dla dorosłych w zakresie klasy siódmej, który ukończyło 38 osób.
W latach 1966–1984 dyrektorami szkoły byli kolejno:
pan Stanisław Pawelczyk — do 1967
pan Jan Gleba — 1967–1970
pan Tadeusz Taradejna — 1970–1971
pan Waldemar Kiełczewski — 1971–1981
pani Alina Kiełczewska — 1981–1984
Z czasem liczba nauczycieli zaczęła rosnąć, niektórzy z nich osiedlili się w Krysiakach i założyli rodziny. Kolejne roczniki uczniów opuszczały szkołę.
W roku szkolnym 1984/1985 kolejnym dyrektorem została pani Halina Dziczek. Za jej kadencji w budynku prowadzone były bieżące prace remontowe. Największym przedsięwzięciem okazała się instalacja centralnego ogrzewania. Prace były tak uciążliwe, iż uniemożliwiały prowadzenie lekcji, dlatego przez około miesiąc uczniowie uczyli się w szkole w Wolkowych, dowożeni tam specjalnym autobusem.
Pani Teresa Czajkowska objęła stanowisko dyrektora w roku szkolnym 1993/1994 . Zaczęto remont wewnątrz szkoły: pomalowano sale lekcyjne, łazienkę i kuchnię wyłożono kafelkami, a wysłużone płytki PCV zastąpił elegancki gres. Zmieniono także ogrodzenie wokół szkoły i boiska. W pracach tych społecznie pomagali rodzice.
Dzięki staraniom pani Czajkowskiej w roku 1999/2000 nastąpiło nadanie szkole sztandaru oraz imienia Armii Krajowej.
W 2004 roku funkcję dyrektora powierzono pani Izabeli Kobus. Rozpoczęły się kolejne remonty: wymieniono okna i grzejniki, gmach szkolny rozbudowano o szatnię i kotłownię; dobudowano poddasze i zmieniono pokrycie dachu, a cały budynek otrzymał elewację w ciepłym odcieniu żółci.
Teren wokół szkoły był na tyle duży, że zmieściło się tam boisko do gier zespołowych pokryte tartanem oraz kolorowy plac zabaw dla najmłodszych dzieci.
W latach 2021–2023 funkcję dyrektora szkoły pełnił pan Daniel Dziekoński. W tym czasie przeprowadzono znaczący remont budynku, obejmujący m.in. całkowitą wymianę instalacji, odnowienie i pomalowanie wszystkich pomieszczeń szkoły oraz zakup i montaż nowoczesnego kotła grzewczego na pellet, spełniającego wymagania dotyczące ograniczenia emisji szkodliwych substancji do atmosfery.
W okresie jego kadencji znacznie wzbogacono również bazę dydaktyczną szkoły, dzięki czemu uczniowie mogą korzystać z nowoczesnych pomocy i sprzętu odpowiadającego potrzebom edukacji XXI wieku.
W 2023 roku pan Daniel Dziekoński zrezygnował z pracy w szkole. Od tego czasu funkcję dyrektora pełni pani Beata Kobus, kontynuując działania na rzecz rozwoju placówki i tworzenia jak najlepszych warunków do nauki i pracy.